KARAYAĞIZ

Kolsuz Çaycı

Elleri olmayan bir adammış, yeni öğrendim.Belediyenin sağladığı imkanlarla protez ellere kavuşmuş.Aslında bu olaya tanık olduğumda kendime kızdım.Binbir işi bahane ederek her türlü dolaba başvuran bizler azıcık utanmalıyız.Azıcık utanmalıyız hayattan, azıcık acı çekmeliyiz…

Ve bana yaklaşarak şöyle dedi :

Evlat, çayın parasını gömleğimin cebine koyarsan sevinirim.Önce şaşırdım ama hemen jetonum düştü.Adamın elleri protezdi.

 İçimde  öyle bir kasırga estirdim ki gözlerimden akan sessiz yaşlarım ellerime düştüğünde farkına varmışım durumun...

İşte biz tembel insanlar bu adamcağızın yapmış olduğu işi bile görmezlikten gelip kısa yoldan parayı bulup nasıl köşeyi dönerizin planını yapar olduk…

Biz insanlar ne kadar da lüplüpçüyüz…
Ekmek piş ağzıma düş misali…

Sezer Çalışkanoğ
02.33 / 22.09.2008
Hendek